Ustaw jako stronę startową

Witam serdecznie :)

Patriotyzm

Tożsamość narodowa

Polska to niezwykły kraj. Państwo, które przeszło niemal wszystkie etapy istnienia, jakie tylko można sobie wyobrazić. Od niewielkiego plemienia do silnego organizmu feudalnego, od rozbicia dzielnicowego do potężnego wielonarodowego imperium, od pana do niewolnika, od bogatego pyszałka do skromnego biedaka, od pawia narodów do służebnicy cudzej. Tym trudniej, - gdy uzmysłowimy sobie te niezwykłe koleje losu oraz zawirowania historii – zrozumieć, dlaczego dzisiaj, gdy Polska, chociaż nie najsilniejsza w całej swej historii, lecz zapewne znacznie mocniejsza zarówno politycznie jak i ekonomicznie niż w przeciągu ostatnich kilku stuleci traci czas na kłótnie i swary zamiast spożytkować go budując silniejszy kraj, marzenie, o którego ziszczenie się walczyli nasi przodkowie.

Czemu współcześnie polskie stronnictwa polityczne i elity intelektualne nie potrafią zjednoczyć się wokół jedynej, słusznej i właściwej idei jaką powinni się w swoim postępowaniu kierować zasady bonum commune a ściślej rzecz ujmując dobra państwa w którym żyją, narodu w jakim się wychowali, ziemi mogącej być jeszcze krajem lat dziecinnych setek tysięcy a może nawet milionów ludzi genialnych i wyjątkowych. Osobowości, jakich nigdy Polsce nie brakowało stanowiących niedościgłe wzory w swych dziedzinach
czy autorytet moralny dla miliardów ludzi na ziemi. Utrata tożsamości narodowej jest jednym z kluczowych argumentów grupy tzw. eurosceptyków, czyli osób, które zagłosowały przeciw stowarzyszeniu się Polski z UE lub ewentualnie zgodziły się na nasze członkostwo jedynie, że względu na toczącą się w mediach burzliwą kampanię propagandową.             

Dziś jednak, gdy Rzeczpospolita nie należy już do grupy najmłodszych państw wspólnoty europejskiej opinię naszych rodaków na temat sytuacji gospodarczej kraju są zdecydowanie pozytywne, jeśli zaś spytamy te same osoby o samodzielność podejmowanych przez rząd polski czy administracje publiczną decyzji w wielu przypadkach padnie negatywna odpowiedz.            

W tym miejscu można się zastanawiać nad samym pojęciem tożsamości narodowej. Co tak naprawdę kryję się za tym pięknie brzmiącym hasłem, którym to nieustannie manipulują rozmaite grupy interesu w Polsce?             

Naród jest pewnego rodzaju zbiorowością o określonym składzie etnicznym, wytworzonym w procesie dziejowym, czyli w czasie historycznym jako wspólnota o podłożu gospodarczym, politycznym, społecznym oraz kulturowym. Jeśli zaś jego członkowie są świadomi wymienionych tu powyżej elementów, wówczas mamy do czynienia z tzw. tożsamością narodową.             

Powstanie narodów powszechnie utożsamia się z wielką rewolucją francuską. Zasada powszechnej równości pozwoliła objąć pojęciem narodu wszystkich członków zbiorowości. Do 1789 roku posługiwano się tym terminem jedynie w odniesieniu do wąskich warstw społeczeństwa, gł. arystokracji, duchowieństwa czy burżuazji.             

Szlachta polska traktowała siebie jako naród polski, wywodząc jego korzenie nawet od starożytnego plemienia Sarmatów, lecz mieszczan i chłopów już do tej grupy nie zaliczano.            

Wspólne terytorium jest podstawowym warunkiem formowania się społeczeństw, które należy traktować jako wspólnoty terytorialne. Terytorium jest wartością nie tylko materialną, lecz przede wszystkim dziedzictwem emocjonalnym. Chociażby słynna sprawa wozu Drzymały, poznańskiego chłopa, który po odmowie przez pruskiego zaborcę zezwolenia na budowę domu na własnej ziemi, zakupił w 1904 r. stary cyrkowy wóz, który postawił na swoim gruncie i w nim zamieszkiwał. Przypadek ten uznano za symbol germanizacyjnej polityki Prusaków i nieustannej z nią walki polskich chłopów.             

Ważna jest wspólna organizacja polityczna ułatwiająca przekształcenie się zbiorowości w naród. Państwa, które mają charakter wielonarodowy, często są wewnętrznie rozsadzane przez różnego rodzaju konflikty na tle etnicznym czy tendencje separatystyczne, np. była Jugosławia, ZSRR czy Cesarstwo Austro – Węgierskie. Względna jednolitość etniczna sprzyja, więc budowaniu silnego narodu. Istotny wydaję się tu być również czynnik gospodarczy i społeczny. Ten pierwszy zapewnia powiązania znacznej większości społeczeństwa wspólnym interesem ekonomicznym.

Wynika on z powstania gospodarki towarowej i ukształtowania się rynków narodowych. Drugi zaś polega na przeobrażeniu się luźnych grup społecznych w dużą zbiorowość. Pierwotne kontakty między członkami małych zbiorowości, takich jak plemiona, przerodziły się w stosunki i zależności społeczne, które w konsekwencji doprowadziły do wykrystalizowania się narodu. Wspólna kultura wg mnie jest najważniejszym czynnikiem narodowotwórczym. Jest również elementem wyróżniającym dany naród spośród innych. Ważna jest muzyka np.: Fryderyka Chopina (mazurki, polonezy), Stanisława Moniuszki (pieśni oraz opery: Straszny dwór, Halka). Do twórców, których to dorobek jest szczególnie ważny dla polskiej kultury narodowej, zaliczamy także malarzy, takich jak np.: Jan Matejko (Bitwa pod Grunwaldem, Hołd Pruski) czy Artura Grottgera (cykl grafik Polonia). Najistotniejszą wartością kultury narodowej jest jednak język. W przeszłości bardzo istotnymi nośnikami naszej kultury były pieśni (Rota), legendy (o Wandzie, co nie chciała Niemca) i przysłowia.

Ogromne znaczenie dla integracji narodowej ma literatura. Chociażby romantyzm to epoka, która wywarła ogromny wpływ na ruchy i spiski niepodległościowe w Polsce, to czas, w którym mieszkańców dawnej Rzeczpospolitej coraz rzadziej dzielono na chłopów, mieszczan czy szlachtę a nazywano narodem.

Postacie Konrada Wallenroda, Kordiana, hrabiego Henryka czy Konrada z III cz. Dziadów stanowiły dla naszych przodków moralny drogowskaz, wskazówkę (np. jak walczyć z silniejszym wrogiem) czy też zmuszały do postawienia sobie pytania o to, co w naszym życiu jest najważniejsze. Ktoś może powiedzieć ze romantyzm nie pozwolił odzyskać Polsce niepodległości, że nasz naród poniósł sromotne klęski w postaci np. przegranych powstań (a co za tym idzie ich konsekwencji) można mówić ze mieszkańcy dawnej Rzeczpospolitej nie potrafili się zjednoczyć w walce z zaborcą, zapomnieli co jest ich prawdziwą ojczyzną.

Być może wielu rzeczywiście zapomniało, ale tych, co znali swą tożsamość narodową było coraz więcej i to gł. dzięki takim ludziom jak Mickiewicz, Słowacki czy Krasiński. To nasi wielcy wieszczowie przygotowali grunt do wyzwolenia Rzeczypospolitej z kajdan niewoli. Oni mieli siłę niemal boską, bo umieli sprawić by nasz naród powstał i zwyciężył w nierównej walce.


Na niniejszej stronie można - między innymi - znaleźć znaczną liczbę tekstów mojego autorstwa z takich dziedzin jak: prawo, wiedza o społeczeństwie, historia, język polski, język angielski oraz recenzje filmów i stron internetowych :)

=> Chcesz darmową stronę ? Kliknij tutaj! <=
stat4u